Wij, mijn vriendin en ik,
hebben gisteren
de moed hervonden
en een terrasje gepikt.
Sinds het coronavirus
voor het eerst
van zich liet spreken,
was het fijn
er weer even uit te zijn.

Uit, goed voor u...
Het deed ons beiden goed.
Het was wel even wennen,
ook om enkele winkels
te bezoeken.
Bij iedere winkel
weer een andere hand gel,
de ene nog onaangenamer
en scherper dan de andere.
Hierbij hebben wij ons
ook gehouden
aan de gestelde eisen,
met enige afstand.
Bij de opengestelde winkels
en op de vooraf aangegeven strepen
van de looprichting.
Aanpassingen
en/of maatregelen,
ook voor een hapje
en een drankje.
Waar men niet gereserveerd had,
mocht men niet overal zitten.
Vier personen niet bij elkaar,
maar verdeeld over twee tafels;
ook dat hoorde erbij.
Ondanks een nieuw moraal,
het nieuwe normaal.
Of ergens plaatsnemen,
maar niet naar de wc kunnen,
omdat deze gesloten was.
Zelfs de vijftig eurocent
hielpen niet,
ondanks wat er op de deur stond.
Met een volle blaas
zijn wij naar het naastgelegen terrasje gegaan,
waar wij wel gebruik mochten maken
van het toilet.

Het is het een en ander
en geeft een andere sfeer weer,
niet geheel zorgeloos.
Het had iets weg van
linksom en rechtsom,
soms wat verwarrend
met alles wat erbij kwam kijken.
Maar wij waren samen uit,
en waren het er samen over eens:
voor herhaling vatbaar.
Ook hebben wij heerlijk gegeten
en gedronken.
Als vriendinnen onderling
is onze vriendschap
de spil waar alles om draait.
Elkaar weer in het echt
te mogen ontmoeten,
face to face bij te kletsen,
ofwel te beppen,
is toch anders
dan alleen te appen.
Onvergetelijk,
als herinnering,
als wens
voor herhaling.
Daarbij gezegd:
indien mogelijk!


Groet Plantster