Een fietsronde op 31 oktober 2026 Niet weten waar de fiets je heen brengt. Je weet wel: niet te ver, want wat je heen fietst, moet je ook weer terug. Soms lijkt het erop dat de tijd sneller gaat dan je had gedacht. Foto 1.Op een kastje zag ik een schildering van de dagpauwoog. Het is wel laat voor een vlinder, dacht ik. Maar deze vlinder liet zich niet van de wijs brengen. Het fleurde de boel in ieder geval wat op. Foto 2.Iets verderop, waar ik me even oriënteerde, zag ik plotseling een USB-kabeltje hangen. Ik vroeg me af waarom het daar hing. Het zou zomaar het werk van de jeugd kunnen zijn. Ik liet het maar voor wat het was. Het was in ieder geval een blik waardig, want toen zag ik aan de onderkant ook nog een lieveheersbeestje. Een voorbijgangster wist me te vertellen dat het om een inheemse soort ging. Foto 3.Met op de zadel en weer verder viel me met een blik naar de grond de intense warme kleur van een blad op, dat wilde ik niet ongemerkt laten liggen Foto 4, 5, 6 en 7. Opeens stond de avond al in de startblokken. De lucht kreeg een prachtige kleur. Wat ik ook in ogenschouw nam, waren de strepen in de lucht die hun sporen achterlieten. Ik dacht: zolang de zon zich nog laat zien, kan ik nog even genieten. Maar ik had ook met mezelf afgesproken dat mijn route niet te lang zou worden. Ik hield daar rekening mee en fietste eerst nog over een bruggetje. Toen realiseerde ik me dat de dag afscheid van me nam. Het werd tijd om niet langer te blijven hangen.
