Met benen
en voeten
van de grond,
van de vloer,
het water in.
Pootjebaden,
verkoeling,
de bedoeling.
’t Paard,
in zijn element,
te water.
Heerlijk,
dat gevoel.

Trappelend
vooruit,
onderuit zakkend,
langzaam
naar beneden.
“Braaf, zit.”
In brave zit
bleef de ruiter
rustig, bedaard,
op het paard.

Samen
in de waterplas,
gekoeld
door het water.
Het water gevoeld,
het afkoelen,
verkwikkend
in de warmte.
Dat koelt af.


Groet Plantster