Knuffeltje

Opa was op stap
met zijn kleindochtertje.
Zij waren
verder gelopen,
keuvelend.
Ik liep
haar knuffeltje voorbij;
het lag te rusten
op een boomstam.
Ik kreeg een vermoeden
en riep hen na.
Blij was ik
voor het kind
dat ik erbij uit liep.
Het meisje
kwam het halen.
Ik zag
haar oogjes stralen.

Met een kijkje
in het water,
wel wat later,
deed het mij denken
aan die kleine meid,
haar knuffel,
met een beetje fantasie.
Wat ik erin zag,
min of meer,
in een fractie
van een tel.

Alsof de weerspiegeling
heel even
een tekening werd,
die de werkelijkheid
probeerde te evenaren.

Groet Plantster