
Een afrasteringspoort,
een houvast eraan
om te openen
en weer te sluiten,
zo groot als een tennisbal.
In de loop der tijd
begroeid met mos,
getekend door verwering,
door de jaren heen
en door weersinvloeden.
Het weer laat zijn sporen na.
De poort is noodzakelijk
voor de brandgang,
voor werkzaamheden buiten
en, in het uiterste geval,
voor calamiteiten.
Zo staat zij daar,
eenvoudig en trouw,
tussen gebruik
en vergankelijkheid.
Groet Plantster
Knap gezien!
LIe(f)s.
LikeGeliked door 1 persoon
Dank je!
LikeLike
De natuur neemt weer in wat de mens hem ooit ontnam. Leuke vondst en mooi in beeld gebracht !
LikeGeliked door 1 persoon
Dank je!
LikeLike