*Met een klik op desbetreffende foto voor eventueel een vergroting

Het is volop zomer,
dat nemen we vaak voor lief.
Ook met het dagelijkse...
het uitlaten van mijzelf 
en natuurlijk van mijn hond.

Je houdt het bijna
niet voor mogelijk
wat ik daar vond.
Het leek op bouwafval,
alsof iemand
de brui eraan
had gegeven.
Ik zocht er niets achter,
maar de vraag bleef:
waarom?
De grote zomervakantie
kwam in mij op.
Misschien geen werk meer,
het werk vaarwel gezegd,
de boel de boel gelaten.
Anoniem en ongekend,
het niet meer zien zitten.
Ontslag gekregen of genomen,
of seizoenswerk dat erop zat,
op weg naar huis...
waar zijn (t)huis dan ook is.

Zijn spullen...
in de natuur gegooid.
Ik zag onder andere kleding,
werkschoenen, sokken,
een werkhandschoen
en nog veel meer,
achtergelaten.
Misschien was hij
met zijn gedachten
ergens anders.
Of juist heel bewust.
Misschien dacht hij:
"Ik ben het kwijt."
Of misschien:
"Ik zie het niet meer zitten."

Het was veel te warm.
De nood kan hoog
gezeten hebben.
Het werk zit erop...
Ik heb het hier gehad.
Het kan van alles zijn.
Ik heb er niet verder
naar gezocht.
Met een waarom
komt vaak ook
een daarom.
Ik heb er niets mee te maken,
en toch...
als ik zoiets zie liggen,
kan ik het niet goedpraten.

Want waar iets ligt,
komt vaak meer bij.
Dus maak ik er werk van.
Ik meld het bij de gemeente,
zodat zij het hopelijk opruimen.
Want uiteindelijk geldt toch:
Opgeruimd staat netjes.


Groet Plantster