Geluksmomentjes

 Geluksmomentjes, ik koester ze met deze naam.De natuur  heeft van alles in petto en aantrekkingskracht voor mij .Zeker als er onverwachts ’n vlinder op mijn arm gaat zitten en zijn tijd ervoor neemt ,hetgeen ik inmiddels eergisteren mocht ervaren.Zo vanuit het niets werd ik wel stiekem nieuwsgierig…,  waarom zou deze op mijn arm te zijn belandt.Haha…, de arm was ’n geschikte landingsbaan .Het zijn van die kleine dingen waarvan ik al geniet.

Prachtig …,zoals de heide bloeit.Wat ik heb gezien …, dat de heide  inmiddels  met mooi  paarse tinten  erbij staat…,daardoor krijgt de natuur  als geheel wéér ’n ander gezicht.Zo verveelt de natuur niet als je er acht op slaat omdat seizoenen zich afwisselen.

Gisteren in de namiddag ben ik heel even  gaan fietsen.Na ‘n  aantal foto’s gemaakt te hebben zag ik dat de batterij van mijn fototoestel begon te knipperen…, ’t betekende einde verhaal fotografie, maar niet getreurd hoor.Ik besloot om op huis aan te gaan en niet alleen omdat ik geen reserve batterij bij de hand had.Eigenlijk wist ik ook dat dit kon gebeuren…, ik dacht…, ik red het  wel aangezien ik maar een kleine fietsronde van plan was. Op de fietszadel weer gezeten …, kwam ik  wandelaars tegen.Ook zij  liepen met een fototoestel bij zich om van de natuur te genieten en ‘t  een en ander vast te leggen.Ik raakte met hun in gesprek en uiteindelijk  doordat  ‘t  geleidelijk aan wat begon  te spetteren  betekende  ’t de  afronding  …, eind gesprek haha. Het waren vriendelijke mensen die ik mocht ontmoeten, daarna de camera veilig onder mijn regen jack  op geborgen .De  haren  van mij mochten in de regen en zo  gaf ik ze de kans  om meer te krullen  ….haha.Ik had er rekening mee gehouden dat het kon regenen dus waagde ik ‘t  erop … aangezien ik maar even wilde fietsen.Trouwens, ben gelukkig  niet van suiker… dat terzijde …, anders dwaal ik teveel af.

Bramen … noemde ik vroeger “bromberen” vraag me nu  maar niet waarom …,haha
Voordat jij  ’t meent …,’t  zijn niet mijn haren die achtergebleven zijn…, maar waarschijnlijk van  ’n hond.

Nu de heide  zich zo laat zien ,daarbij ook de bramen  die zich lijken te verschuilen  achter die gemene stekeltjes  .Als je pech hebt en wat te dicht  n de buurt komt ,dan heb je wel ‘n  kans  dat je er aan blijft haken.Deze keer  wilde ik geen bramen plukken maar  foto’s zoals ze van rood naar zwart kleuren…, want  de zomertijd vordert gestaag   … met rijping van de natuur.

Groet Plantster

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s