Prachtig…
zoals de heide bloeit.
Ik zag dat de heide inmiddels
mooie paarse tinten laat zien.
Daardoor krijgt de natuur
weer een heel ander gezicht.
De natuur verandert steeds
De seizoenen wisselen elkaar af
en daardoor
valt er iets nieuws te ontdekken.
Als je goed om je heen kijkt
en er aandacht voor hebt,
blijft de natuur je verrassen.
Ik noem ze graag zo:
geluksmomentjes.
Die ontmoetingen
die zomaar op je pad verschijnen,
zonder aankondiging,
zonder dat je ze verwacht.
De natuur heeft zoveel in petto,
zoveel schoonheid om te ontdekken.
Ze trekt mij aan met haar rust,
haar verrassingen en haar stille verhalen.
Zoals eergisteren…
toen er ineens een vlinder
op mijn arm neerstreek.
Zomaar vanuit het niets.
Alsof mijn arm even
een uitnodigende landingsbaan was.
Hij bleef zitten,
nam rustig zijn tijd,
alsof haast niet bestond.
En natuurlijk werd ik nieuwsgierig…
Waarom juist hier?
Waarom juist bij mij?
Misschien was het gewoon een fijne plek,
een warm rustpuntje voor even.
Maar misschien was het ook
een klein cadeautje van de natuur.
Zo’n moment waarop je glimlacht,
even stil wordt
en voelt hoe bijzonder het gewone kan zijn.
Ik koester ze,
die kleine geluksmomentjes.
Want soms zit het grootste geluk
niet in grootse gebeurtenissen,
maar in een vlinder
die onverwachts even
je wereld komt aanraken.
(Helaas geen foto)
Nu de heide zich weer zo mooi laat zien
en de bramen
zich lijken te verschuilen
achter hun gemene stekeltjes,
merk je pas echt
dat de zomer gestaag verdergaat.
Kom je net iets te dicht in de buurt,
dan is de kans groot
dat je aan die stekels blijft haken.
Deze keer was ik niet van plan
om bramen te plukken.
Nee,
ik wilde ze juist fotograferen
terwijl ze langzaam
van dieprood naar glanzend zwart verkleuren.
Een klein,
maar prachtig stukje natuur
De tijd staat immers niet stil.
Terwijl de dagen langzaam voorbijgaan,
rijpt ook de natuur in alle rust verder.
Soms hoef je alleen
maar even stil te staan om dat te zien.
Soms blijft er iets aan je hangen.
En soms hoef je alleen maar even stil te staan om iets moois op te merken
Gisteren, in de namiddag,
besloot ik
nog heel even een klein rondje te gaan fietsen.
Natuurlijk kon ik het niet laten
om onderweg
hier en daar een paar foto’s te maken.
Nog maar net terug op het zadel
kwam ik een paar wandelaars tegen.
Ook zij hadden hun fototoestel bij zich
om van de natuur te genieten
en mooie momenten vast te leggen.
We raakten
spontaan met elkaar aan de praat.
Altijd leuk
hoe een gedeelde hobby
zomaar
een gezellig gesprek op gang kan brengen.
Lang duurde het echter niet,
want langzaam
begonnen de eerste regendruppels te vallen.
Dat was voor ons allemaal het teken
om het gesprek af te ronden.
Soms bepaalt de natuur nu eenmaal
wanneer het tijd is
om weer verder te gaan…
Het was dan toch
weer een fijne fietstocht.
Soms zijn het juist
de onverwachte ontmoetingen
en de kleine momenten onderweg
die een eenvoudig rondje fietsen
nét dat beetje extra geven.
Groet Plantster
Groene Vingers 