








Trede voor trede Houten treden waar ik stil bij stond, waarin kunst verscholen. Mijn oog viel op het onverwachte, terwijl ik elke trede één voor één bekeek, die ik normaal gedachteloos neem. Deze keer niet. Elke stap vroeg om een blik. Elke trede was anders. De nerven liepen als lijnen, een tekening voor ogen Trede voor trede werd een kleine ontdekking een onverwacht museum onder mijn voeten. Gewoon hout, maar toch een beetje kunst. Groet Plantster
Wat een pracht!
LikeGeliked door 1 persoon
Dank je! Trede voor trede…leuk om dan zoiets te zien.
LikeLike
What a beautiful reflection on finding art in the ordinary. Your poem gently reminds us how much beauty we overlook in everyday life when we move too quickly. I especially love the image of each wooden step becoming “an unexpected museum beneath your feet” — such a simple yet deeply poetic observation.
LikeGeliked door 1 persoon
Thank you very much.
LikeGeliked door 1 persoon
I love all these pareidolioc eyes, faces and animals!
LikeGeliked door 1 persoon
Thank you!
LikeGeliked door 1 persoon
altijd maar weer je ogen de kost geven, het kan allemaal zo dichtbij zijn…inderdaad…sprekende kunst. Chapeau…ik kom er maar niet achter wie u bent man of vrouw?😉
LikeLike
Dankjewel! 🙏
LikeLike
Mensenhout…
LikeGeliked door 1 persoon
Absoluut…!
Lie(f)s.
LikeGeliked door 1 persoon
Wonderlijke figuren.
LikeGeliked door 1 persoon
Heel verrassend terwijl ik die houten treden opklom 😊
LikeGeliked door 1 persoon