Trede voor trede

Houten treden 
waar ik stil bij stond,
waarin kunst verscholen.
Mijn oog 
viel op het onverwachte,
terwijl ik
elke trede één voor één bekeek,
die ik normaal gedachteloos neem.
Deze keer niet.
Elke stap vroeg om een blik.
Elke trede was anders.
De nerven liepen als lijnen,
een tekening  voor ogen 
Trede voor trede
werd een kleine ontdekking
een onverwacht museum
onder mijn voeten.
Gewoon hout,
maar toch een beetje kunst.


Groet Plantster