Soms kun je geen hoogte krijgen van iets of iemand.
Je staat erbij en kijkt ernaar,
maar je begrijpt niet wat er werkelijk achter schuilgaat.
Er zijn mensen bij wie je geen hoogte krijgt.
Je vraagt je af wat hen beweegt,
waarom ze zich verheven opstellen
of zich beter voordoen dan een ander.
Wanneer iemand uit de hoogte doet,
raakt mij dat.
Daar kan ik weinig waardering voor opbrengen.
Het voelt als hoogmoed,
alsof iemand boven een ander wil staan.

Toch is er ook een andere hoogte.
Een hoogte die niet draait om hoger zijn dan een ander,
maar om de moed om omhoog te kijken.
Met moed in de schoenen
kun je de weg naar boven bewandelen.
Niet om jezelf boven anderen te plaatsen,
maar om te groeien, te ontdekken en te leren.
Misschien was het de hoge mast die ik zag
die mij hieraan liet denken:
een teken dat hoogte niet altijd gaat over verheffen,
maar soms over inspiratie, richting en durf.


Groet Plantster