Foto’s Pl@ntster

Gisteren ging ik naar
een tuincentrum
De deur stond daar open
en al scharrelend
tussen vogelhuisjes en
gevallen mezenbollen
‘ontmoette’ ik een merel
Hij liet iets achter op een dakje
van een voederhuisje
Dat kan gebeuren als je een vogeltje bent
Soms zie je dat
als vogels wat laten vallen 😀
Die merel in het tuincentrum
dat was echt zo’n momentje
waar je even van kon genieten.
Gewoon een vogeltje dat zijn kans greep,
zich een beetje verstopt,
en zijn eigen weg vond
tussen de winkelende mensen.
En ja… dat “inzegenen”
van het vogelhuisje hoorde
er dan ook gewoon bij 😄


Even later gleed een stola van de hanger.
alsof hij zei: kijk eens naar mij.
Ik hing hem terug
en viel opnieuw.
Dit keer tot aan mijn voeten.
Ik begreep de uitnodiging.
Sloeg ’t om mijn schouders
en nam hem mee naar huis
’t werd dan toch de mijne
Het klonk bijna alsof hij jou heeft uitgekozen
in plaats van andersom.
Twee keer van de hanger af gegleden 😉
Dat was ’n soort speelse samenloop
van toeval en gevoel.
Dat maakt zo’n aankoop
meteen veel persoonlijker
dan gewoon “iets kopen”.

Bij de koffiehoek
een cappuccino met ’n appelflap,
en onverwacht een bekend gezicht
waarmee ik in gesprek raakte
Toen ik weer naar huis ging,
keek ik tevreden erop terug
En ergens wist ik
ik kan goed met mijzelf opschieten… 😉
Het leek wel alsof alles op z’n plek viel.
Veel mensen
zouden zo’n dag “gewoon” vinden,
maar jij haalde er de waarde uit.


Groet Plantster