Bij een vijver met waterlelies
kun je er niet omheen
zonder ze een blik waardig te gunnen.
Hierbij deze waterlelie,
eens in het zonnetje gezet,
met haar groei en bloei.
Eerst verschijnt het blad,
heel geleidelijk.
Daarna volgen de bloemknoppen,
nog even gesloten,
hun koppie boven water.
Maar dan... de tijd.
Het unieke eraan:
het openingsmoment.

Als leliebloemen, vol overtuiging,
ontplooien zij zich
één voor één,
van het ene op het andere moment.
Behalve van water
houden zij bovenal van de zon.
Maar met de nadering van de avond
hebben zij al besloten
hun dag af te sluiten.
Het is voor hen sluitingstijd.
Dat liet mij iets beseffen,
want het heeft iets bijzonders:
de opening in de ochtend,
de sluiting in de namiddag.
Zo verdwenen zij
weer uit het zicht.
Waterlelies, gedreven,
een schoonheid
in het waterleven.

Groet Plantster