De buitenlucht in de ochtend
was heerlijk,
voordat de warmte
weer opdringerig werd.
In de schaduw
was het goed toeven.
Je keek omhoog
en zag
hoe de lucht zich telkens
anders liet zien.
Gisteren dreigende wolken
(foto 1).
Donker en veelbelovend,
maar geen druppel viel.
We snakken naar regen.
Misschien kijk je daarom
met net iets meer hoop
naar zulke luchten.

Vandaag weer
grote witte wolken
(foto's 2 en 3),
die kwamen aandrijven
en even later
weer verdwenen.
Toen verscheen
een vliegtuig
in de blauwe lucht
(foto 4).
Waar zou het heen vliegen,
vroeg ik me af.
Even waren de wolken
uit het zicht.
Maar de lucht verveelt nooit,
met haar wolken,
kleuren en licht.

Boven je hoofd
is meer te zien
dan je zou denken.
Zoveel dat je niet kunt plaatsen;
het gaat soms
boven je pet.
Geen dag is hetzelfde.
Soms is het genoeg
om even omhoog te kijken.
Misschien is dat wel
de reden
waarom de lucht mij
blijft inspireren
om er zo nu en dan
een bloggedichtje
over te schrijven.



Groet Plantster