Ik vroeg me af
wat er met onze natuur aan het gebeuren is.
Droogte, hitte
en seizoenen die steeds minder voorspelbaar lijken. Soms maak ik me zorgen.
Als één boom al laat zien
hoe zwaar de omstandigheden zijn,
wat zegt dat dan
over de wereld waarin we leven?

De laatste slok koffie.
Een gewone ochtend,
zoals er zoveel zijn.
Tot ineens…
een middelgrote sprinkhaan.
Alsof hij alleen even kwam zeggen:
Kijk.
En ik keek.
Niet omdat hij zeldzaam was,
maar omdat ik hem zag.
Eerlijk gezegd…
was die middelgrote sprinkhaan
niet zo’n slechte manier
om alle voorgaande gedachten
even wat te temperen
en een ochtend af te sluiten.


Groet Plantster