Een rood-wit bord …,
terwijl ik er zomaar langsheen liep.
Wegbebakening, dacht ik eerst,
maar iets anders kwam naar boven.
Het waren de gedachten,
heel spontaan.
Een schrikhekplank,
wat een toepasselijke naam.
Met Halloween in gedachten
zou je ervan kunnen schrikken,
zeker met dat rood bekrast.
Even bleef mijn blik er hangen,
want zag ik daarin nu een gezicht?
Of was het slechts mijn fantasie
die mij even op het verkeerde been zette?
Misschien was dat wel de ware toedracht,
misschien draafde ik wat door.
Je ziet er iets in, of misschien niet(s).
Want wat de één erin meent te zien,
gaat bij een ander ongezien voorbij.
Zo hoeft een alledaags tafereel
niet bijzonder te zijn nietwaar,
dan toch indruk achter te laten.

Groet Plantster