‘Eenzame’ fietser 😉

De rem erop.
Pauze ingelast.
Daar zit hij dan,
gezeteld op een bankje.
Zijn fiets staat nabij hem
of staat hij hem nabij?
Even niks doen.
Rusttijd.
Rust op tijd.
Tot rust komen,
je opladen,
genietend van de natuur.
Geen haast.
Geen moeten.
De boel even laten
voor wat die is.
Je gedachten
de vrije loop laten
en de natuur
op je laten inwerken.
Kijken.
Luisteren.
Het in je opnemen.
Even niks.
En juist daarin
gebeurt er van alles.
Je hoofd wordt leger,
de omgeving voller.
Geen dag is hetzelfde.
Geen seizoen hetzelfde gezicht.

De natuur manifesteert zich
telkens weer anders.
Alsof ze je uitnodigt
om nog eens goed te kijken.
Vanaf een mooi uitzichtpunt
wordt het allemaal
wat overzichtelijker.
Niet alleen het landschap
voor je,
maar misschien ook
een beetje
wat er in jezelf speelt.
Dus wees er gerust
eens voor jezelf.
Zet de rem erop.
Rust uit.
Laad je op.
En als de fiets straks
weer verder mag,
neem dan die rust
gewoon een stukje
met je mee.


Groet Plantster