In open lucht
twee schoenen,
als een paar,
samen op stap.
Nu klaar,
niet meer in functie,
vrij en openlijk,
gemoedelijk wachtend
op het baasje.

Zij luchten,
in de open lucht,
uitgedaan,
langs de schoenen.
Om ze te ontlopen
zet je het op een lopen,
door het droge gras,
op blote voeten.
De zintuigen
prikkelen,
kriebelen
bij het nemen,
stap voor stap.
Elke voet.
Voet voor voet.
Elke stap.
Een voetstap.
Wat je voelt:
geaardheid,
de grond,
hard of zacht,
uitnodigend
om te lopen,
of een loopje,
een sprint,
op hete dagen,
op blote voeten.

Een luchtig briesje
tussen de tenen.
Geen schoenen
eraan te pas.
Zoals zij daar staan,
niet meer in de loop,
zonder het baasje.
Hij zit iets verderop,
doet wat hij mag,
gaat waar hij wil,
zijn honger of dorst
lest en stilt.

Groet Plantster