Regenwater
‘t Houdt de gemoederen bezig,
met mij… met eenieder.
Ik betrap mijzelf er ook op,
word eraan herinnerd:
water is heel belangrijk.
Als ik om mij heen kijk,
blijft de regen lang uit.
Waar blijft die regen?
Snakkend naar water,
om erbij stil te staan
hoe het ervoor staat:
al of niet groeizaam.
’t Voelt als verloren.
Het verdort…
Al wat leeft,
waaronder
de mensen.
Wat de mens beleeft…
De mens
heeft dorst,
krijgt steeds meer dorst:
naar het water,
in het water,
zich boven water
staande te houden.
Het hunkert
naar de regen
’t Hollandse klimaat…

Wie had gedacht
dat het verlangen
naar regen
zo’n mooi verlangen
zou worden?
Het komt nu goed gelegen,
tenminste…
als het water
door de droge grond
wordt opgenomen.
Elke druppel
is meegenomen,
al is het voorlopig
een druppel
op een gloeiende plaat.
Ieder houdt er
zijn eigen mening op na,
maar over één ding
zijn velen het eens:
de regen is welkom.


Groet Plantster