Een opgehoopte berg sneeuw,
dat liet me ergens aan denken…

Op eigen hoogte!
Misschien sta je niet op de top,
maar als je omhoog kijkt
trots te mogen zijn
op hoe ver en
op het juiste moment,
Dan toch ’n plek
weten te vinden
op eigen kracht.
Laat niemand jouw hoogte meten
met hun ogen,
of jouw weg verkleinen
met hun woorden.

Jij weet hoe zwaar ’t was
hoe vaak je toch weer opstond,
Je doet het beter dan je denkt
Wees je daarvan bewust
daar mag je trots op zijn.

En herinner jezelf
aan je dankbaarheid.
En als je het even niet meer ziet,
weet dan:
Misschien is dit precies
wat jij nu even nodig hebt:
een hart onder de riem,

Groet Plantster