Voor mij is het de natuur
waar het om draait,
met als bijkomstigheid
deze sprinkhaan.
En erbij stil te hebben gestaan,
nabij een weiland zonder grazers,
waar de struiken aaneengesloten staan.
Voor mijn ogen,
voor mijn voeten,
zijn vlugge beweging,
een grote sprong,
zoals alleen een sprinkhaan
kan springen.
Hoe hij zich in de diepte
van het bermgras waagde,
imponerend aanwezig
in het verdorde gras.
Een natuurmoment
waar je zomaar bij uitloopt.
Hij voelde zich zichtbaar op zijn plek,
dat was duidelijk te zien.
Ik stond ervoor stil,
probeerde zijn snelle sprong te volgen.
Een fotomoment
van het verruigde gras,
waaraan hij zich
heel even vasthield.

Groet Plantster