*Met een klik op desbetreffende foto voor eventueel een vergroting

 

Een avondwandeling langs de wei

De vroege avondzon stond aangenaam laag.
Ik liep wat langzamer dan anders,
om rustig om mij heen te kijken.
Naar de koeien in de wei,
die op hun beurt naar mij keken.
Een moment van nieuwsgierigheid
tussen hen, mijn hond en mij.
Ook mijn hond kreeg
een waardige, onderzoekende blik.
Ik nam het tafereel in mij op,
gewoon onderweg,
maar toch even dichterbij gekomen.
Langs het wandelpad,
waar de wei grenst aan het bos,
kwamen de koeien nieuwsgierig
steeds wat dichterbij.
Ik zag zelfs een enkele koe
zich wagen aan een eikenblaadje.
Al vroeg ik mij af
of het nog wel echt groen genoemd kon worden.
Mijn gedachten gingen naar
de eikenprocessierups.
Een klein diertje,
maar met grote gevolgen.

Koeien zoeken graag de beschutting
van bomen op.
Bij warmte en hitte staan zij samen
onder het bladerdak.
Of wisten zij misschien
dat ik langskwam
om hen te bekijken?
Misschien leek het daar
een beetje op:
wij die elkaar nieuwsgierig gadeslaan.
Hoe dan ook,
jeuk is voor niemand prettig.
Niet voor de mens,
maar ook niet voor een dier.
Het kan komen door stekende vliegen,
door kleine ongemakken
die grote hinder veroorzaken.
Dan zoeken koeien hun oplossing:
langs een paal,
een tak of een ander stevig punt.
Met hun eigen capriolen
proberen zij verlichting te vinden.
Wat wij krabben noemen,
doen zij door te schuren.
Een eenvoudige beweging,
maar met dezelfde bedoeling:
verlichting zoeken
wanneer de jeuk ontstaat
en het lichaam vraagt
om aandacht.
Zo bracht een gewone avondwandeling
mij niet alleen bij de koeien,
maar ook bij een klein stukje begrip
voor hun wereld.

Groet Plantster