De belevenis eraan,
’t bijna niet te beschrijven is.
In het bos waar ik stond,
op het punt naar huis te gaan,
kwam daar een kudde aan.
Een prachtig, stoffig aanblik,
een grote kudde schapen.
Dit mocht zo zijn… wow.
Ik was op korte afstand,
stond er even tussenin.
Bij een picknicktafel
kwam ik ervoor te staan
dat deze kudde op mij afkwam.
De kern van de kudde,
de schapen splitsten zich op,
naar links en rechts gegaan.
’t Verliep gemoedelijk.
Het mooie van dit verhaal:
Onvergetelijk…
ik stond ze niet in de weg.

Groet Plantster