Met de schemering
wordt alles luchtiger,
alsof de lucht zelf
even op adem komt.
In de tijd van mooi
is alles betrekkelijk,
verplaatsend,
veranderlijk weer.
Wolken trekken over,
elk moment anders,
fantasie gaat mee
zonder moeite.
Het past er wel bij:
vluchtig,
steeds opnieuw fascinerend,
boeiende taferelen
van een andere wereld.

Even lijkt alles anders,
of misschien juist niet,
want de duisternis
neemt langzaam over.
Het zijn avondluchten
die geen vaste vorm kennen,
die spelen met wat er is
boven ons hoofd.
De dag zakt weg,
de avond neemt het over.
Ook dit hoort erbij:
natuur, leven,
gewoonweg …,
een  avond lucht
was er even weg van

Groet Plantster