Een ochtend nog van onbesproken gedrag,het veranderde op de dag ,om dit te beleven. Ik was ergens waar ik de auto wilde parkeren,aangezien ze daar in die buurt bezig waren om een parkeergarage te maken, was  die parkeerplek totaal bezet van vierwielers …,met name de auto.Niet getreurd en weer verder op zoek naar een andere parkeergelegenheid gegaan.Gelukkig  was er daar nog een parkeervak over, waar mijn auto in paste.Haha.Uit de auto gestapt viel het oog gelijk op ’n paraplu aan de overkant van een straat.Een paraplu van wel iets groter formaat dan die ik in mijn hand had.Met enige nieuwsgierigheid heb ik er ’n foto van gemaakt .

Mijn hond keek naar de richting waar een mevrouw met  haar hond eraan kwam .Ik raakte met haar in gesprek naar aanleiding van de foto ,die ik maakte van die paraplu.Het was haar huis waarbij die paraplu was geplaatst ,zo vertelde ze.In de eerste instantie wilden ze daar een gewoon buurt bushokje voor haar keukenraam plaatsen met in en uitstappende mensen voor het raam ,daar had ze geen behoefte aan aldus mevrouw.Nu stond de buurtbushalte  in moderner  versie een stuk terug  en wel mooier naar achter.
Nu  kan ik  hier wel zeggen dat ik daar één tel aan op/die handvat van de paraplu heb gezeten…, om ’t een tel  uit te proberen want al gauw kwam er een buurtbus aan. Erbij denkend  ”  het busje komt zo” en dát klopte deze keer .Het  zitje  is voor degene die niet goed  kan staan  en of  voor de oudere mens.Volgens die mevr. was dit het eerste  paraplu exemplaar daar  in de hele omgeving .Ik  ben benieuwd of er meer  van deze soort buurtbus paraplu’s  komen.In het begin wilden ze daar dus een “gewoon” bushokje plaatsen. De grote jongens van bomen  daar in de straat die staan hebben  de  grond flink geworteld en ook de grond scheen behoorlijk hard te zijn.Het heeft wel wat voeten in de aarde gehad en het is er van gekomen om tot deze oplossing te zijn gekomen.Hoeveel mensen er droog onder kunnen  staan zou ik zo  niet kunnen zeggen.Het bijzondere van dit verhaal is …, dat juist die mevr  er aan kwam lopen  … die daar bij woonde en ik op toevalligerwijze tegen kwam.Het heeft zo mogen zijn en met mijn eigen parapluutje ben ik later tevreden weer naar de auto  terug gewandeld  en op huis  te gaan.Ondanks regen spatten die er af en toe vielen…, de spatten  die veranderden er geen spat aan ,’t is  toch een besproken  mooie ochtend geworden. De buitenlucht opgesnoven ,de wandelroute  uitgestippeld door en met  mijn gevoel.Het  gevoel zei mij  waar de wandelroute was.Ik heb  in elk geval mijn hond  uitgelaten en de hond heeft mij uitgelaten ,mooier kon het uitlaten niet worden.Het is zo ,het voelt zo het is, het dan ook mooi was.

Al kijkt de lucht soms grijs of bewolkt ,erbij te zeggen laat je er niet altijd door van de wijs brengen, want daar word je soms niet wijzer van …, als je ergens heen wilt gaan.   🙂

Rest mij te zeggen maak er  nog een mooie avond  van!

Groet Plantster