Achter de boom

Tijdens het uitlaten van mijn hond
zag ik
bij een bruggetje ineens een reiger staan.
Roerloos.
Zijn blik gericht op het water,
alsof de wereld om hem heen
voor even niet meer bestond.
Voorzichtig
zette ik een paar stappen dichterbij
en zocht dekking achter een boom.
Plots voelde ik me
een fotograaf uit de showwereld,
verscholen
achter struiken en stammen,
op jacht
naar die ene bijzondere foto.

Alleen waren er geen roddelbladen,
geen beroemdheden,
maar een reiger
en een blog.
Vanachter mijn schuilplaats
mocht ik hem bewonderen.
Zijn ogen op scherp,
zijn aandacht onverdeeld.
Ik wilde nog iets dichterbij komen.
Eén voetstap.
Meer was er niet nodig.
De reiger ontdekte mijn aanwezigheid,
sloeg zijn vleugels uit
en verdween sierlijk over het water,
op weg naar een plek
waar geen fotografe stond te wachten.

Ik bleef achter met een glimlach,
een paar foto’s
en een hond die opvallend rustig was gebleven.
Hij keek me aan
alsof hij precies begreep
waarom ik even stil moest staan.
En zo gingen we samen weer naar huis,
mét hond,mét foto’s
en met een mooi moment

Groet Plantster