Wat ik schrijf …,waarover ik schrijf …,dat ik het ben die het geschreven heeft.Ik ben zelf aan het schrijven waarom niet hé  …,ik ben mijzelf   🙂
Het schrijven zijn gedachtespinsels die in ongedwongen sfeer te voorschijn komen. Bijvoorbeeld hoe je een wandeling ingaat en wie je mag tegenkomen,’n ontmoeting is al op zich soms een klein feestje …, onderling even een gemoedelijk gesprek.Al iemand te begroeten geeft meerwaarde.Ook zijn er mensen die doen of  ze de ander niet zien lopen.Koppie  naar beneden,geen gesprek of begroeting,wat kil.De mensen van het heden zijn niet digitaal maar digi-stil
Het is maar net hoe je tegen zoiets aan kijkt als je in de natuur wandelt.Als je ergens bent en over de hoofden moet lopen ,tja dan is het een ander verhaal.Het mooie ervan dat ik bezig was om op huis aan te gaan en er een auto toeterde,dat was  die aardige mevr,  van vanmiddag en met een  enthousiaste zwaai gingen onze wegen uiteen .Het klinkt simpel maar zoiets spreekt mij aan.Het zijn van die kleine onverwachte leuke momenten zoals al even dit ‘toetermoment’.

‘Alle dagen laten  je een echo na, het is maar net waarvoor je open staat’

Groet Plantster