Vanmiddag lagen reeën
in het  gras.
Ze genoten van het zonlicht,
zoals het er altijd was.
Tot kinderen uit school verschenen,
met stemmen en met snelle pas.
De rust verdween in één moment,
alsof er iets veranderd was.
Ze sprongen weg, met snelle sprong,
alert, voorzichtig en verward.
Alsof het plots niet veilig meer was
in dat vertrouwde groene hart.
Soms vallen kruimels uit een tas,
een klein gebaar, onopgemerkt.
Maar in het leven van deze dieren
wordt zo’n moment wel opgemerkt.

Groet Plantster