Ik ben er weer,
en ik kijk naar het weer.
Ik neem er mijn tijd voor.
Gisteren koud en winters,
vandaag zachter,
met een zonnetje in de namiddag.
Je merkt het buiten meteen.
Meer mensen op straat,
meer beweging,
meer lucht in de dag.
De hond loopt mee,
alsof ook hij het verschil voelt.
Sneeuw in ons land,
even een ander wereldje.
Gisteren nog grote vlokken,
vandaag is er weinig meer over.
Wat blijft ligt hier en daar,
of wacht misschien op meer.
Je weet het niet altijd met het weer.
En dan die gedachte, vaak gehoord:
dat winters vroeger
veel strenger waren.
Misschien is het zo.
Misschien ook niet.
Maar het blijft een manier
om naar vandaag te kijken.


Groet Plantster