Januari 2017

Onlangs zag ik
een verrekijker liggen
op een boomstronk
langs een zanderig pad
Geen eigenaar in zicht,
geen briefje erbij
gewoon achtergelaten.

Iemand heeft erdoor gekeken,
ver de verte in.
Misschien iets gezocht.
Misschien iets gevonden.
Alsof men wist:
dit is ver genoeg.
En hem toen neergelegd.

Soms kijk je ver weg
en mis je wat dichtbij is.
Misschien was het achterlaten
geen vergissing,
maar een besluit.
De verrekijker bleef achter.
De kijker ging verder.


Groet Plantster