Langs de Duits-Nederlandse grens
stonden 
confronterende citaten op een monument.
Geen traditioneel monument,
maar een glanzend object
van spiegelend chroom.
Wat de kunstenaar 
waarschijnlijk probeert
laten zien

De spiegel maakt het persoonlijk.
Je kijkt niet alleen naar een object,
maar ook naar jezelf
terwijl je het leest.
en je laat nadenken
Misschien is dat wat dit soort kunst doet. 
Niet antwoorden geven, 
maar vragen die blijven hangen

Wat als jij de zondebok bent in een complottheorie?
Hoe voorkom je dat complottheorieën zich verspreiden?
Heb je wel eens iets geloofd dat niet waar bleek?
Waar komen je eigen vooroordelen vandaan?

Het zijn vragen
die niet alleen over anderen gaan,
maar ook over jezelf.
Alsof het zegt:
je maakt er ook deel van uit.
Later dacht ik:
waar komen ideeën eigenlijk vandaan?
En misschien weet ik minder
dan ik denk.
Misschien is het belangrijk
om soms stil te staan
en jezelf die vragen te stellen.


Groet Plantster