Vanmorgen zag ik ze voor het eerst dit jaar: sneeuwklokjes. Ze stonden er al, klein en vanzelfsprekend, alsof ik degene was die te laat kwam. Tussen grauw gras en natte aarde bogen zij hun witte hoofdjes. Aan hun randen hingen regendruppels, als glazen kralen. De kleine klokjes luiden niet luid, maar het was mij duidelijk. Die druppels verraadden het weer: geen belofte van lentezon, maar een lucht die nog laag hing.
I love how you capture such a quiet, easily overlooked moment and turn it into something meaningful and almost sacred. The image of the snowdrops standing there “as if you were the one who came too late” is especially beautiful—it gently shifts perspective and gives the flowers a quiet wisdom of their own. Your details, like the raindrops described as glass beads, create a soft, vivid atmosphere that lets the reader truly see and feel the scene
Groene Vingers 
Magische voorbode van de lente.
Lie(f)s.
LikeGeliked door 1 persoon
What a delicate and evocative poem this is.
I love how you capture such a quiet, easily overlooked moment and turn it into something meaningful and almost sacred. The image of the snowdrops standing there “as if you were the one who came too late” is especially beautiful—it gently shifts perspective and gives the flowers a quiet wisdom of their own. Your details, like the raindrops described as glass beads, create a soft, vivid atmosphere that lets the reader truly see and feel the scene
LikeGeliked door 1 persoon
Thank you very much.
LikeGeliked door 1 persoon
Schoon …
LikeGeliked door 1 persoon
Dank!
LikeLike
Ik heb er erg veel in de tuin op verschillende plekken en ze staan hier allemaal volledig open,.Leuk dat je ze ook aantrof
LikeGeliked door 1 persoon