Sluipend in de natuur

Terwijl ik vorige week,
als nietsvermoedend,
nog vóór de hittegolf
van zich liet spreken,
heerlijk buiten zat
rond koffietijd,
met nog ’n aangenaam briesje wind,
vloog er opeens
een grote geel met zwarte
sluipwesp
in mijn buurt,
vlak voor mijn ogen.
Ik sloop daarna
ook wat dichterbij,
voor even,
als een sluipende toeschouwer.

Deze keer
was het wel interessant
om dit zo te kunnen volgen.
Terwijl hij of zij
met grote moeite
een soort motvlinder
als ik me niet vergis 
als slachtoffer
had uitgezocht
en deze met een prik
had verdoofd.
Zoals het eruitzag,
zocht de wesp daarna
een moment
de onderkant
van een agaveblad op
om zich daar te verschuilen
en even te blijven hangen.
Tijdens dit levensproces
was te zien
hoe het dier,
al doende en bezig,
met de zogenaamde legboor
eitjes probeerde te leggen
in het betreffende slachtoffer.
Voor straks,
wanneer de larve uitkomt,
om zich te ontpoppen
tot een nieuwe sluipwesp
en vervolgens
haar eigen voedsel te zoeken.
Het is allemaal geregeld
ín en dóór de natuur,
om het voortbestaan
te kunnen garanderen
voor een nieuwe generatie.
En ondertussen,
terwijl ik het bovenstaande
met grote belangstelling bekeek,
liet ik me mijn koffie
natuurlijk goed smaken.
Ook dát
mag weleens vermeld worden. ☕😉


Groet Plantster