Gisteren in de namiddag
zag ik een rups.
Niet zomaar eentje,
maar een flinke verschijning
Roodbruin behaard,
met hier en daar zwart.
Een enorme, harige veelvraat
stil gelegen
op een afrasteringspaal.
Hij bewoog nauwelijks,
alsof hij
even pauze hield
Maar langzaam
kwam er beweging in
met zijn haren overeind.
Ik bleef even kijken
en liet hem
in zijn eigen tempo
zijn weg vervolgen.
En ik,
met mijn hond aan de lijn,
mocht er zomaar getuige van zijn.
Een klein moment
tijdens een gewone wandeling.
Maar soms
zijn het juist die kleine momentjes
die je even stil laten staan.
Een rups-moment
dat ineens verrassend wordt.

Groet Plantster