Mijn oog viel op deze stronk
’t sprak mij enorm aan
Ik liep erbij uit
Ik zag een hand
erin…,
Als bijzonder
een hand om ’n hand

Een struikelblok, of een mooie kijk?
Als je in een bos wandelt,
dan zie je soms in de natuur
boomstronken boven de grond,
langs of midden op een wandelpad.
Waar menigeen zijn voetstappen zet,
over een boomwortel of stronk,
kan het zomaar gebeuren
dat je even struikelt.
Met een verkeerde stap
merk je die soms pas op
wanneer het al te laat is.

Je kunt struikelen,
maar met een beetje geluk
weet je jezelf nog te herstellen,
blijf je net overeind
en houd je jezelf staande.
Even bekomen van de schrik,
om daarna weer verder te gaan.
Maar weet je,
ook in de natuur
mag je soms even stilstaan.
Niet alleen om te kijken
waar je je voeten neerzet,
maar juist om te zien
wat er om je heen te ontdekken valt.

Kijk eens, hoor eens, luister eens.
Sta eens stil.
Misschien valt je oog
op een boomstronk,
die daar al langer ligt,
verweerd door de tijd,
in weer en wind.
En dan valt er ineens
een straal zonlicht op,
precies op die ene plek.
Het licht raakt het hout,
en laat je iets zien
wat je anders misschien
helemaal niet was opgevallen.
Een boomstronk,
die eerst een struikelblok leek,
wordt zomaar iets
om even bij stil te staan.
Want soms zit schoonheid
juist in het kleine,
in het eenvoudige,
in iets waar je anders
achteloos aan voorbij zou lopen.
Want wie af en toe
even stilstaat,
ziet soms meer
dan wie steeds maar doorgaat.
En zo kan iets
waarover je bijna struikelt,
je toch even laten stilstaan
bij iets moois.

Groet Plantster