Wat mij opviel
waren scheuren.
Er wordt gescheurd
over het pad,
door de verscheuring
van het fietspad.
Het wegdek
met zijn barsten,
een zwakke plek,
zette mij onverhoopt
aan het denken.
Het deed even denken aan
een verbintenis
op losse schroeven,
’n verscheuring

Een scheiding,
splitsing,
een verdeeldheid,
Voor een probleem
een oplossing bedenken,
een goede beslissing
zoeken en vinden.
Het wordt opgelapt,
uit stukken,
met stukken,
zodanig opgeknapt
tot weer een geheel.
Je bent eroverheen,
zonder kleerscheuren,
zonder
je hoofd te stoten,
zonder zwakke plek:
een geheeld wegdek.

Groet Plantster