De mot is weer goed bezig,
hij had niet stilgezeten,
goed zijn best gedaan
met kruipen,
met kaalvreten.
Om te overleven
is zijn leefwijze,
alsof ’n kijkvenster,
veilig gezien,
als gatenkaas
met grote gaten verweven.
Bijeen waren zij heel bedreven.
Al hebben ze streepjes,
er loopt geen streepje door,
wetend
wat voor blad ze eten.
Geweven ’n soort gordijn,
verweven doorzichtig,
om zich veilig te handhaven.
’n Bescherming laag,
tegen vogels ’n beschutting.
Mij er even bij te begeven,
wel heel voorzichtig.
Men noemt ’t spinselmot,
geen hersenspinsel.
Rupsen namen ’t ervan
om zich te handhaven,
deze boom kaal te vreten.
Het duurt maar korte tijd,
straks groeit hij gelukkig
weer aan.

Groet Plantster