Tijdens een wandeling
door de natuur van de Utrechtse Heuvelrug, bij Austerlitz,
viel mijn oog op een bijzonder tafereeltje
Daar stonden ze…,
bomen die elkaar leken te omarmen.
Een omhelzing van bomen…
Hun stammen zonder woorden,
maar van betekenis.
Niet los van elkaar, maar mét elkaar.
Elkaar ruimte geven
en toch dichtbij blijven.
Soms letterlijk op elkaar leunend.
Je hoeft niet altijd alleen sterk te zijn,
soms mag je op een ander leunen.
Samen de storm doorstaan,
en met de jaren steeds meer verbonden raken.

Groet Plantster