Mos op het houvast

Een afrasteringspoort,een houvast eraanom te openenen weer te sluiten,zo groot als een tennisbal.In de loop der tijdbegroeid met mos,getekend door verwering,door de jaren heenen door weersinvloeden.Het weer laat zijn sporen na.De poort is noodzakelijkvoor de brandgang,voor werkzaamheden buitenen, in het uiterste geval,voor calamiteiten.Zo staat zij daar,eenvoudig en trouw,tussen gebruiken vergankelijkheid.Groet Plantster  

Blij zijn

  Blij zijn...,met kleine geluksmomentjesdie zomaar gebeurenDe dingen die goed verlopenzonder dat je er echt op rekendeEen deur die open gaateen gedachte die licht voelteen stap die vanzelf lijkt te gaanJe adrenalinewel of niet eraan te pasdat maakt eigenlijk niet uitOp je eigen manierin kalmte reagerenof juist niet kalmmaar vol vuurMet twinkelende ogendie al verklappen … Meer lezen over Blij zijn

Heel stil even

  De rust in de natuurin haar opgenomenrust ermee vindenDe natuur doetzichtbaar goedmet haar armenleunend op de stoelStilleven... heel stil evenheel stil te weergevenJe komt tot jezelfeven rust aan het hoofdJe krijgt veelaan het hoofd geslingerdmeer dan je wiltHet zou voor haareen verdrietkunnen zijn ofdoor vermoeidheidovermandte zijn geraaktMet overpeinzingenhaar bedenkingendoor 'n misverstandOm iets te verwerkenhet … Meer lezen over Heel stil even

Waar zijn de ogen naar gericht?

  Ogen aankijkend,In ogenschouw genomen,zij vertalen iets,daaruit lees ik.Zij spreken boekdelenwanneer zij gericht zijnop waar belangstellingnaar uitgaat.Want wie werkelijk kijkt,ziet niet alleen een gezicht,maar een mens.Geopende ogen zien in,kijken niet langs je heen.Zij zien jou staan,heus wel.Je bent de moeite waard.Ogen die blikken,aangezien, gezien.Maar ook ongezien,wanneer blikken voorbijgaanen jou niet raken.Want niet elke blikis een … Meer lezen over Waar zijn de ogen naar gericht?