Vandaag een regenachtige, grijze dag.
Toch even naar buiten,
een frisse neus halen met de hond.
Op foto 1 zie je een dahlia
die haar beste tijd heeft gehad. 
waarop een mug haar rust vond
Zelfs 
op zo'n uitgebloeide bloem  was 
er nog iets te zien,
al was het een mug 
Ik liet haar maar met rust 
daar zat zij me niet in de weg

Foto 2.Aan de linkerkant langs de weg...,
gedumpt in een droge sloot
waren het restanten van de wiet
waar ze
op deze manier van af wilden

In de miezerige regen 
wandelden we verder. 
Soms voelde je de regendruppels, 
dan was het weer even droog. 
Mijn hond bepaalde deze keer
de richting
met voorkeur  het ruiterpad
dan nu
volgde ik daar zijn spoor   😀

Foto 3,4.Onderweg zag ik veel bladeren 
op andere bladeren 
Zij waren met een zachte landing
op elkaar gevallen 

Foto 5.Iets verder 
klonk er plotseling een gekef
We stonden 
oog in oog met een klein hondje.
Eerst dacht ik nog 
dat hij de weg kwijt is. 
Maar al cirkelend om ons heen 
rende  hij ergens een inrit in.
Ah, dacht ik, 
daar zal hij wel thuishoren. 
De poort stond open… 
en had hij zijn kans gegrepen!

Foto 6.In een weiland 
stonden schapen ons nieuwsgierig aan te kijken. 
Wat zouden ze gedacht hebben?
Wie hebben we daar nou?
Althans, daar leek het op 
Mijn hond en ik dus
Na hun nieuwsgierige blikken
gingen we weer verder.

Foto 7.Bij een akker 
waar ik aan voorbij liep
viel het me op  
dat daar de grond verzadigd raakte

Foto 8.Langs de berm
stonden palen als afrastering 
met donkere lijnen en rafelige uiteinden

Het  waren onbeduidende dingen
maar die wel mijn aandacht trokken.
Dan toch weer een aanleiding
om even stil te hebben gestaan
en om er iets van te vinden
En zo wordt een grijze wandeling
een verzameling van kleine dingen.


Groet Plantster

.