Foto 1.Met een knipoog
Een wagen om balen op te laden,
wat ik met enige fantasie zag
aan de achterkant:
een mevrouw,
zij deed gymnastiek in de ochtend.
Met een knipoog geschreven,
zo had ik het ervan gemaakt.
Ik wist beter,
maar soms mag je iets zien
op een bepaald moment,
alsof het even doorslaggevend is.
Realistisch gezien
is het gewoon een wagen,
maar met een beetje fantasie
wordt het een uitlaatklep.
Foto 2. Een bloemetje in de berm
Een bloemetje in de berm,
waarop hemeltranen liggen
als stille getuigen van verdriet.
Zullen ze straks verdwijnen?
De goudsbloem liet het blijken:
je rouwt,
maar zag er ook een troost in.
De warmte van de zon
liet het verdriet wat verzachten.
Foto 3. De wond in de boom
De boom met een grote wond in de stam,
waar je zomaar aan voorbij kwam.
Toch zei iets in mij
dat ik even stil moest staan.
De wond moet helen,
dat zal zijn tijd wel duren.
Of moeten we ermee leren leven?
Alsof de boom je iets duidelijk wil maken:
verdriet laat zijn sporen na,
maar met de tijd komt er ook raad.
Foto 4 .Wat het herfstblad vertelt
Het herfstblad
is er stil van onder de indruk
Alsof het je iets duidelijk wil maken
Misschien vertelt het
dat loslaten tijd nodig heeft,
dat verdriet mag blijven
en troost soms onverwacht
langs de weg kan groeien.
En soms hoef je niet ver te zoeken
Een bloem, een boom,
een blad dat valt …



Groet Plantster