Met een toevallige blik
in de juiste richting
zag je een meesje.
Het zat er op zijn gemak,
't voelde zich er thuis,
misschien daar wel geboren,
om het dan ook niet langer te storen.
Ook viel mijn oog
op een blinde bij.
Het meesje, 
in een mooie positie,
en de blinde bij, in alle rust.
Je vraagt je af: hoe kom ik erbij?
Dat is absoluut niet gelogen.
Het mooie ervan
dat een moment zich ervoor ontleent,
juist het bijdraagt
Het zijn die kleine dingen al
die mij aanspreken.
Daarop
raak je nooit uitgekeken.


Wat ik las:

Foto 1-2.Bij een koolmees 
loopt een zwarte streep 
vanaf de keel 
over de gele borst naar de buik. 
Die wordt ook wel
de borststreep of 'stropdas' genoemd.
Je kunt er zelfs
vaak het geslacht aan herkennen:
Mannetje: een brede, duidelijke zwarte borststreep
die doorloopt over de buik.
Vrouwtje: een smallere en minder opvallende borststreep.
Jonge koolmezen: hebben een valer geel verenkleed 
en de borststreep is vaak minder scherp afgetekend.


Foto 3-4 .De blinde bij is niet blind.
De naam is wat misleidend. 
Waarschijnlijk is de naam ontstaan 
omdat men vroeger dacht 
dat het dier minder goed kon zien 
of zich anders gedroeg
dan een echte bij. 
In werkelijkheid heeft de blinde bij,
net als andere zweefvliegen, 
goed ontwikkelde ogen.
Je denkt eerst een bij te zien, 
maar bij nader kijken 
bleek het een zweefvlieg te zijn. 


Groet Plantster