Toen oma thuis vertelde:
'k Goai naar de Tupperwéér
Moes opa volop lachen
'k ken allenig réégenwéér

D'r motte nog twee stoele bij,
Dé peast nog net misschien.
Eén vur tante Filomeen
En één vur tante Sien

D'r stopt un vrémde auto.
Ut is de consulent
Ze draagt twee grote koffers.
Wé fijn dé gij d'r bent.

Midden op de taofel
pakt ze d'r koffers uit
Békskes in veule kleuren
en schaole vur wé fruit.

Grééi-j vur in de keuken
te koop in alle maoten
En alles is vaen plestiek
mar ja, waor motte ut laoten?

Es alles dan is uitgestald
komme de ursten binnen.
Es iedereen daen koffie hét
dan kan ut feest beginnen

De schaolen en de kommen
mi deksels die goed sluiten,
in allerhande kleuren
mar wel vur flink wé duiten

Un lééve zonder Tupperwéér
dé is best goed te doen
Mar bij zo'n kamerparty
daor köpte  wé uit fatsoen


Gedicht in dialect :Rinie van Haren

Mooi dialectgedicht. 
Het beschrijft op een humoristische manier
een typische Tupperware-bijeenkomst aan huis,
 zoals die vroeger veel voorkwam.


Wat ik erover las -Enkele leuke elementen:

De openingsregel speelt met het woord “Tupperwéér”. 
Oma zegt dat ze naar de Tupperware gaat, 
terwijl opa denkt aan een soort weerbericht en
antwoordt dat hij alleen regenweer kent.
Vervolgens worden extra stoelen bijgehaald 
omdat er bezoek komt voor de verkoopavond.
De consulente arriveert
 met koffers vol kunststof producten.
Op tafel verschijnen allerlei bakjes, 
schalen, kommen en keukenhulpjes 
in verschillende kleuren en maten.
Nadat iedereen koffie heeft gekregen, 
begint de demonstratie en verkoop.
De dichter merkt op 
dat je best zonder Tupperware kunt leven, 
maar dat mensen op zo'n gezellige huiskameravond
 toch vaak iets kopen “uit fatsoen”.

Het gedicht ademt veel herkenbare nostalgie: 
de huiskamerverkoop,
 de koffie, de buurt- en familiegezelligheid en 
de lichte sociale druk om toch iets aan te schaffen.

Rinie van Haren
 gebruikt het dialect bovendien heel natuurlijk, 
waardoor
 de sfeer van vroeger sterk naar voren komt. 
De humor zit niet alleen in de woordspelingen,
maar ook in de nuchtere slotboodschap:
 eigenlijk heb je het niet nodig,
 maar je koopt toch wat mee.
Een geslaagd en warm stukje streekpoëzie.


Groet Plantster