26-05-2026
Vanavond nog even de hond uitlaten.
Zo’n rondje in het aangename 
van avondtemperatuur,
nog net voor de schemering
Aan de rand van het veld
zag ik iets zitten.
Of eigenlijk:
ik wist eerst niet wat ik zag.
Pas toen ik dichterbij kwam
viel het kwartje.
Een haas.
Oren laag, lijf gespannen,
alsof hij
even moest bijkomen van het rennen.
De hond had de haas niet meteen in de gaten
door het hoge bermgras en diepe sloot
En liep ik weer verder
alsof er niks te zien was
Ik wilde het de hond niet aandoen
om een sprint te gaan maken...

Terwijl ik mijn route vervolgde
zag ik een afgezaagde boom/struik
Maar met wat fantasie
leek het even alsof een toverfee
met haar stafje (Wel goed kijken) 
Zie je wel… magie bestaat nog    😀

Een rij bomen, 
in het glooiende licht 
van de ondergaande zon.
Ik wilde dit moment vastleggen, 
maar moest snel erbij zijn
zoals het licht erop  viel,
dat ieder ogenblik kon verdwijnen.

Op de terugweg zag ik een ooievaarsnest, 
terwijl de zon verder zakte.
Ik was eigenlijk net te laat, 
maar misschien krijg ik nog eens een kans.
De zon 
verdween sneller dan verwacht,
maar toch 
werd het uiteindelijk
nog 'n mooie avond foto, 
al zeg ik het zelf

Het is 'n kort verslagje voor mijn blog
en wil ik jou bedanken 
voor jouw belangstelling
Met nog enkele  passanten 
 'n gemoedelijk praatje 
die ook hun viervoeter uitlieten
En om deze mooie uitlaatronde af te sluiten ,
was ik op tijd thuis 
voor dat de zon geheel was verdwenen


Groet Plantster