Foto 1, 2. Gisteren, met de dooi,
zei de natuur mij genoeg.
Met overpeinzende blik
keek ik uit over het ijswater.
Foto 3. Ik liep over een pad
en zag, nee geen sneeuwbal,
maar een witte bal,
door 'n hond speels achtergelaten.
Even dacht ik
aan een plofpaddenstoel. 😀
Het kwam in gedachten op,
kon het niet geloven.
Toch wel, 
een wit bij het wit.
Foto 4. Het moet niet gekker worden:
een beige rolluik
gedumpt op de parkeerplaats.
Oogluikend stond ik even stil.
Er lag iets
wat daar niet thuishoorde,
maar er toch was.
Foto 5. De winter krimpt,
nu de temperatuur 
boven nul blijft hangen.
Foto 6.Een sneeuwpop geeft zich over,
door de dooi.
De parkeerplaats oogde onveilig.
(geen foto)
Gisteren gleed daar nog een scooter uit.
Ik vroeg of hij gewond was,
maar 
gelukkig liep 't af met een sisser.
“Een uitglijder,” zei hij,
nonchalant,
alsof niets was gebeurd.
Het hoorde bij die dag...
Terwijl het gladde
juist zichtbaar was
voor wie goed keek.
“Niet gezien,”
waren zijn woorden
Ik keek waar ik liep 
'n pad dat zachter werd,
zag sneeuw 
die zich losliet.

Groet Plantster