Zoals gisteren …..
’n roofvogel op een weipaal
Hij ging niet voor paal staan
ging  er niet bij zitten
deze buizerd stond erop
Ik kreeg er de kijk op
hoe hij zich staande hield
deze keer niet zittend

Met zijn klauwen
de weipaal vasthoudend
met’n stevige  greep,
de grip te hebben
Om die flinke wind
met windstoten te trotseren
zich staande wist te houden

Hij bleef geruime tijd
op geliefde plek de weipaal
waar vanuit hij de boel overzag
Met zijn scherpte van ogen
zij blikten over velden
tot het moment een kraai
Die hem in de smiezen kreeg
zag in hem ’n concurrent
De buizerd bleef niet erbij
hij liet  ’t voor wat het was
en ging iets verder op
Ik had er vrede mee
het zit hem in de natuur

Bewonderenswaardig
op de een of andere manier
er gaat iets vanuit
’t spreekt mij telkens  aan
Het heeft er wat van weg
is het de buizerd
die mij aanspreekt
Dan spreekt het voor zich
als  zo’n gelegenheid
zich voordoet of ontleent
Ondanks een afstand
met al deze foto blij
mij te laten verrassen
Met geen dag het zelfde
wat je niet weet
of aan ziet komen

Ik blijf het zeggen blijf het schrijven
Het zijn de kleine dingen die het doen

Groet Plantster