Bij het zien van een dakloos schuurtje…..
Dakloos in wintergetij,geen dak boven je hoofd.De wind waait erdoor heen,  het voelt koud en met de temperatuur onder  de blote hemel  een plek,je bent afhankelijk van het weer dat zich afspeelt .Toch ben je blij als de zon straalt als verwarmend schijnt of in de nacht als de sterren flonkeren aan de hemellucht, op de eerste rang.Je laat de regen naast je afglijden,de natte sneeuw, met de beperking van een bouwval ,het  is jouw wintermantel.Sommige niet anders willen of kunnen leven…. met  hun principes.Men heeft hulp nodig maar niet ieder accepteert hulp van buitenaf.Het is stof tot nadenken,dat er mensen  zo leven ,voor hun is dit realiteit.

 

Groet Plantster