Wat ik er mooi aan vond als toeschouwster waarvan ik genoten heb …, bij de  wandel Vierdaagse in de omgeving van Nijmegen.Met ’n aantal mensen een tijdje gezellig  aan de weg zitten of te staan.Bij de wandelvierdaagse heeft het geheel een betekenis, voor ieder voor zich met hun eigen herinnering eraan.Ondanks het afzien, blaren,spierpijntjes en vermoeidheid met verschillende reacties.Maar ook ’n veel gehoorde kreet:” ’t op zijn minst een keertje in je leven mee te wandelen”maar dat niet voor ieder daadwerkelijk geldt of is weggelegd.De een liep kwieker in de wandeltocht mee dan de ander.Een “kwieke” wandelaar > ‘n  oudere man van 84 jaar  vertelde dat er voor een banaan zelfs 50 cent werd gevraagd.Hoe onvermoeid hij erbij stond om zijn mandarijntje te pellen alsof hij nog niets gelopen had.Bewonderenswaardig met zijn leeftijd.

De kop wat betreft de afstand was er af ,nu wat later in de ochtend ook steeds meer mensen moeite hadden met het goed te kunnen lopen om het felbegeerde kruisje te verdienen.Met een tape om de knieën en de blaren doorgeprikt  en de laatste  dag met  nog een aantal kilometers voor de boeg en  het toch te willen volbrengen.Helaas zijn er  wandelaars uitgevallen …ook mede door optredende griepverschijnselen .Het is jammer en daarnaast voor wie het niet kunnen uitlopen….,met waarschijnlijk andere  gegronde redenen.Maar niet lang getreurd, de gezondheid is het belangrijkste …,zeker  met zoiets.

Wat mij nog bijstaat van afgelopen vrijdag  , op de laatste dag van deze Internationale Wandelvierdaagse van Nijmegen.Als je de mensen zag lopen en dat  er een glimlach om hun mond te  voorschijn kwam.Zodra ze de hond  in de smiezen kregen die prinsheerlijk onder de stoel erbij lag.Ik kreeg een groot aantal positieve reacties over  mijn hond…hij bleek ’n heel geliefd fotomodel te zijn.Ook mensen die  ‘n  gesprek aanknoopten als ’n hondenliefhebber.Het maakte die ochtend nog leuker als dat de ochtend  al was

Ik  was al ’n aantal jaren niet meer  naar de vierdaagse geweest om te kijken, dit jaar wilde ik speciaal er heen om ’n aantal lopers te supporteren.We hadden ons gezeteld op een klapstoel die af en toe voor de dag wordt gehaald  met een goede gelegenheid …,zoals nu.Die klapstoelen hebben afgelopen vrijdag hun dienst bewezen,ze kwamen goed te pas en voor passerende mensen …..die ‘n  zit  wilde…, dan ook mochten nemen .Is het niet om de veter wat strakker aan te binden dan ook voor thee die ik van huis uit meegebracht had .Ook waren er wandelaars bij die gewoon zo even wilden praten Of op die manier dan op  de mede loper te wachten …,terwijl diegene de hoge nood kwijt wilde in het achtergelegen maisveld .De  hoge mais daar …, die  zich heel goed ervoor ontleende, maar of de boer daarmee blij mee is ,tja…. Hopelijk dat de mais geen hinderlijke naweeën erdoor ondervindt, haha.
Met  een grote thermoskan met  gekookt water  ging ik dus in de vroege morgen op stap  én de  theezakjes niet  te vergeten, op naar die plek, waar je nog heerlijk op de eerste rang kan  staan of zitten.De drukte is in de stad bijna niet te overzien als wel een andere beleving .Ik spreek nu van uit ’n landelijke omgeving.

O ja,ik kreeg een grote doos met flesjes water aangeboden om uit te delen aan de wandelaars .Het was  leuk dat ik iets kon betekenen ,juist voor degenen die ’t water  hard nodig bleken te hebben. En met dankbaarheid ’n flesje water in ontvangst namen…,   Er waren bijzondere ontmoetingen met hun kant van  ’t verhaal  en een kennismaking.Even zitten op ‘n  klapstoel leek wonderen te doen voor ’n aantal wandelaars en ze ’n flesje water wilden drinken ,De thee was naast het water voor bepaalde klapstoelzitters ’n aangename verrassing dat ze enorm waardeerden.Je zag het aan de mensen dat we er goed mee deden.

De vierdaagse is  in de afgelopen tijd wel  meer veranderd in de zin van het commerciële /commerce  vlak ,dit in vergelijking een aantal jaren terug .
De  vierdaagse sfeer hing  gemoedelijk gezellig in de lucht…, het was vrijdag  prachtig weer om te finishen

Vrijdagavond ben ik nog wezen fietsen ,eens een andere fietsroute,Nu  naar de St.Annastraat ,nee niet voor de massale feestdrukte …, dat was inmiddels verderop.Zo, ik het hoorde hebben de lopers  de laatste controlepost  gehaald aangezien het tegen 18.00u liep . Wat mij ook wel opviel dat er nog  vierdaagse wandelaars liepen en men al de dranghekken bijeen gingen zetten. En  niet ná de allerlaatste wandelaars ….die  er nog aan kwamen en ik dit zag.Men dit nodig achtte en gelijk eraan beginnen om schoon schip of wel een schone straat te willen hebben.Of  ik  er een andere kijk op te hebben …

Met hoe de straat  eruit zag voor ze eraan begonnen en en hoe men te werk ging en hoe het eruit zag erna ….,  Men  maakte de St Annastraat op tijd schoon …..om deze weer vrij te krijgen was van belang  ,met de vierdaagse belangrijk waaraan een tribune stond…,de richting naar de stad.Het wegdek was in een mum of wel in een slaak van een  zucht opgeruimd door de Dar met een aantal  bezem- en schoonmaakwagens.Ik had zoiets nog zo niet  eerder gezien met een snelheid hoe ze te werk gingen.Het is ook niet eerder in me opgekomen  ware het niet om deze fietsroute te maken en dit toevallig gezien.Deze weg moest en zou schoon vrij moeten zijn voor ‘n  bepaalde tijd…..

Wat ik ook tegen 18.00u zag dat ging zonder pardon de vuilniswagen in …, het waren hele groot aantallen bossen gladiolen bijeen die over gebleven waren.Het is toch iets wat ik ergens niet kon begrijpen en volgens horen zeggen eerder verkocht voor 3 tot 5 euro die gingen met grote hoeveelheid in de kliko.Daarvan keek ik wel op…, ze werden gelijk al als vuil weggegooid .Dit vond ik een minpuntje om dit gade te slaan

Om  het anders te zeggen,ze spelen er niet mee,eigenlijk is  dat ook wel te begrijpen er moet wel opgeruimd worden ,het is dat ik het zag van die grote aantal gladiolen….., toch  jammer!

Vandaag  na de vierdaagse…,hebben we opeens een zomer dipje nu  de hogere temperaturen zijn gezakt en ’t buiten frisser aanvoelt met de regen die op zijn tijd  valt,die ook wel nodig is.Gistermiddag heerlijk thuis te hebben vertoefd en niks te moeten  ….het mocht.Ik betrapte mij er op dat het bovenstaande  wel  ‘n  lang  verhaal is geworden voor op de blog.Al doende nagenietend .Het  schrijven geeft  mij ’n leuke nasmaak  eraan …, van support  te zijn.

 

Groet Plantster