Ik typ in kleine zinnen,
in dit venster schrijf ik vrij
mijn eigen stukje mij.
Een zinken badkuip
begon te roesten
Waar ik oplette
hoe het langzaam verkleurde
Ik zag er een kunst in
zichtbaar gebruind
wat wij roest noemen
Verroest …
mijn blik viel op een blik
’t Lag daar al jaren misschien
Alleen alsof vergeten
zonder te worden gezien
Het heeft zijn beste tijd gehad
met de charme van roest
Niemand die er naar keek
Alleen ik keek…
al was ’t een blik
’n Houten schutting…,
door de tand des tijds
vergrijsd door wind en regen.
Een knoest met een kleurtje
oogde naar mij
Groet Plantster
Groene Vingers 
De brutale schoonheid van verweerde dingen 👍
LikeGeliked door 1 persoon
Vroeger ooit een foto opdracht gehad om structuren in roest te fotograferen. Is op dit moment nog steeds actueel.
LikeGeliked door 1 persoon
Het is en blijft leuk om zoiets vast te leggen.
LikeLike
Mooi roest, knappe knoest!
Lie(f)s.
LikeGeliked door 1 persoon
Dankjewel 🤗
LikeLike
Die foto van die knoest, zo mooi.
Stille groet,
LikeLike