Met donkere dagen
voor kerst
een donkere lucht
aan wolkenkoppen
lachte het zonnetje
zij lachte mij toe
Haar licht gevangen
op ene donkere dag
gebundeld… haar licht
voor even….,
kreeg haar in ’t zicht
De zon liet zich
gewillig vangen
heel langzaam
te voorschijn
deed zij
een kleine poging
om erbij te zijnAls onverwacht
tussen bomen in
haar niet
te hebben verwacht
Voor even leek zij
ermee eens te zijn
het was mij gegund
Voor even …
ook lang genoeg
kreeg ik haar in zicht
Het mager zonnetje
mijn aandacht vroegGroet Plantster
