
“de eerste zaterdag”
van deze maandoktoberzonnetje
doet de mens
naar buiten
laten gaan
zij doet
over haar
laten spreken
veel mensen
voor
zover mogelijk
op de been
naar buitenzoals gisteren
waarbij
het zonnetje
van belang
weldadig
gaf zij
geleidelijk
haar warmte
zij voelde
aangenaam
van temperatuurmet zonsondergang
afscheid nemend
hoe deze dag
zich weergaf
hoe de avond
zich liet
doorschemeren
een zaterdag
in de avond
herinnerend
de schemering
op ’n geliefd plekbij het water
de vennen
spiegelglad
of rimpelig
onbewogen
bewogenheid
afspiegelend
licht en schaduw
als schouwspel
verder weg
ook dichterbij
voor en met mijbrengt het
verwondering
met zich mee
genietend
wat er zich
voordoet
wat het
met zich meebrengt
een gevoel
stilstaand
realistischfotografisch
fotogeniek
fotogenie 🙂
wegdromend
hoe ’t weer was
met ondergaande zon
de avondlucht
boeiend
veranderlijk
natuur
beleven
wachtend
op luchten
lucht zelfs op
het licht opde avondgloed
de zon
op de boom
langzaam
naar beneden gleed
zij deed het licht uit
zij kreeg een rust
deze avond was rustig
de duisternis viel inde eerste week
oktober
al weer voorbij
achter mij gelaten
waar gaat de tijd toch vlug
waar gaat die week toch heen?
behorend de vraag …,
waar ga ik heen?
ik ga op huis aan…Groet Plantster
We treffen het toch maar met dit mooie weer in oktober. Hopelijk dat de nazomer nog even aanhoudt voordat we ons op koude dagen gaan storten. Leuk gedicht hoor!
LikeGeliked door 1 persoon
Goh…wat mooi…de foto…en het vers…..kan het nog mooier..??….dat is maar de vraag…..
LikeLike
Dank je!
LikeGeliked door 1 persoon
Wat een mooie foto en wat leuk dat we elkaar troffen bij de vennen,groet Saskia Hobbelen
LikeGeliked door 1 persoon
Dank je!! Inderdaad leuk..,je gesproken te hebben.
Wie weet tot een volgende keer 😉
Groet Plantster
LikeLike